Bu prensesin adı Pamuk.
Oğlum sevsin diye Pamuk üç gün için bize misafir geldi. Kurs arkadaşım Melike'den almıştım.
Bu küçük hanım şu an dört haftalık.
Hazır yem, marul, maydanoz yiyiyordu. Tabi bu arada biz meyve yerken ona da ekşi elma ile kabuğunu ve ayva da verdim. Bir güzel kemirdi.
Bir ara sen kutudan çık açık yem poşetinin içine dal. Torbanın tutma yeri de boynuna geçmiş. Görmesem kendi kendine zarar verecek.
Yemlerini yedi rahatladı gerindi. Yavaş yavaş uyudu. Ama her tıkırtıda kulaklarını dikti havaya.
İlk gün hareketsizdi bizi inceledi.
İkinci gün kutudan kaçmayı keşfetti.
Üçüncü gün koltuktan da atlayıp evde tur attı.
Parmaklarıma tutunup ayvayı kemirdi güzel güzel.
Bu da artistik bir poz.
Arkadaşın evinde büyük kafes ve içinde üç tane daha tavşan varmış.
Kafesimiz olmadığı için geceleri bu kutunun içinde kaldı.
Kutunun iki tarafına büyük delik açtım. Havayı bol alsın diye.
Mutfağa gittim geldim bir baktım delikten kafayı çıkarmış.
Kendine zarar verecek diye korktum. Ama kendi kendine kafasını çekti içeri.
Ama bir bebek kadar bakım istiyor. Büyük sorumluluk. Yalnız bırakıp evden dışarı çıkmadım valla.
İşte Cuma akşamından Pazartesi öğlene kadar bu şekerle oynadık.
Hayvan sevgisi çok güzel bir duygu. Biz çocukluğumuzda köpeklerimizle, kedimizle, tavuk ve horozlarla ve de kuşlarla bahçeli evlerimizde serbestçe oynardık. Alerjisi nedeniyle sürekli değil ama bir kaç gün de olsa oğlumun bu sevgiyi tatmasını istedim.
Bu duyguyu bilmeyenlerin de tatması dileğiyle.
Sevgiler.
<:))
